Welk waterfilter voor thuis haalt echt PFAS uit je kraanwater?

Sinds een paar weken komt het water uit mijn keukenkraan door een filter onder de gootsteen. Ik drink veel kraanwater, mijn kinderen ook, en we wonen in Haarlem. Daar zit het kraanwater twee tot ruim drie keer boven de advieswaarde voor PFAS van het RIVM. Voordat ik iets kocht, ben ik eerst gaan uitzoeken welk waterfilter voor thuis die stoffen er echt uithaalt. Want daar zit een enorm verschil tussen.

Het korte antwoord: een filter met een geperst koolblok of omgekeerde osmose haalt het grootste deel van de PFAS uit je kraanwater. Een gewone filterkan met losse korrels doet er nauwelijks iets tegen. Hieronder lees je wat het onderzoek daarover zegt, welke soorten filters er zijn, waar je op let bij het kopen en hoe het filter mij na een paar weken bevalt.

waterfilter gids

Heb je thuis eigenlijk wel een waterfilter nodig?

Niet iedereen. Het Nederlandse kraanwater is goed, en waterbedrijven als Waternet zeggen ook gewoon dat je geen filter nodig hebt. Daar hebben ze een punt: van een glas kraanwater word je niet ziek, en ook PFAS is geen acuut gevaar. Het probleem met PFAS is dat het zich ophoopt in je lichaam en er heel langzaam weer uit gaat.

Greenpeace zette in september 2026 de meetgegevens van tien drinkwaterbedrijven op een rij. Ruim een derde van Nederland drinkt kraanwater met meer PFAS dan het RIVM gezond vindt, en in Noord-Holland geldt dat voor 95 procent van de inwoners. Alle drinkwaterbedrijven halen wel de wettelijke norm van 100 nanogram per liter. Maar de advieswaarde van het RIVM ligt veel lager, op 4,4 nanogram, en die wordt lang niet overal gehaald.

Het RIVM gaat ervan uit dat drinkwater maximaal 20 procent mag bijdragen aan de hoeveelheid PFAS die je veilig kunt binnenkrijgen. In het oosten en noorden van het land, waar drinkwater van diep grondwater wordt gemaakt, blijf je daar meestal ruim onder. In delen van het westen niet. In Zaandam en IJmuiden krijg je via de kraan alleen al zo’n 65 procent van die veilige hoeveelheid binnen.

Een filter is vooral de moeite waard als:

  • je in een gebied met hoge PFAS-waarden woont (met de postcodecheck van Greenpeace zie je in een paar seconden hoe het bij jou zit)
  • je elke dag liters kraanwater drinkt, of thee en koffie zet met kraanwater
  • je flesvoeding maakt met kraanwater

Gebruik je kraanwater vooral om mee te koken, dan maakt een filter weinig uit. Bij koken komt de meeste PFAS uit de ingrediënten zelf. Gemiddeld krijgen we zelfs drie keer zoveel PFAS binnen via ons eten als via drinkwater, en daar doet een filter natuurlijk niets aan. Koken helpt trouwens niet tegen PFAS, en overstappen op flessenwater ook niet: daar zit vaak net zo goed PFAS in, en dan heb je ook nog al dat plastic.

Wat onderzoek zegt over PFAS-filters

Je hoeft gelukkig niet op de beloftes van verkopers af te gaan. Er is inmiddels behoorlijk wat onafhankelijk onderzoek gedaan naar waterfilters voor thuis.

  • Filterkannen: in een Canadese studie uit 2024 haalde een gewone filterkan zonder PFAS-certificaat na 20 liter nog 36 procent van de PFAS weg. Na 160 liter was dat nog maar 8 procent. Kannen die wel voor PFAS gecertificeerd waren, haalden er in dezelfde periode 96 tot 100 procent uit.
  • Filters onder het aanrecht: Amerikaanse onderzoekers volgden 18 huishoudens acht maanden lang met een koolblokfilter onder het aanrecht. Dat haalde zes maanden lang 97 tot 99 procent van de PFAS weg, en ook in de twee maanden daarna kwam er nog niets doorheen.
  • Verschillende types vergeleken: onderzoekers van Duke University testten in 2020 allerlei filters in huizen. Omgekeerde osmose en filters met twee stappen onder het aanrecht haalden vrijwel alle PFAS eruit. Filterkannen en filters op de kraan met actieve kool deden het wisselend, van heel goed tot matig.
  • In je bloed: uit onderzoek onder 673 mensen uit twee Amerikaanse gebieden met vervuild kraanwater bleek dat wie het water thuis filterde, lagere PFAS-waarden in het bloed had dan wie ongefilterd water dronk.

Kortere PFAS-moleculen blijven meestal wat minder goed hangen dan de langere. Een filter haalt dus niet alles weg, maar met een goed filter scheelt het wel heel veel.

Als het waterbedrijf het er niet uit krijgt, hoe kan zo’n klein filter dat dan wel?

Dat vroeg ik me ook af. Het verschil zit hem in wat er in het water zit. Een waterbedrijf zuivert enorme hoeveelheden rivier- en meerwater, vol algen en plantenresten. Die stoffen bezetten in de grote koolfilters al veel van de plekken waar PFAS aan zou moeten blijven plakken. Het water dat bij jou uit de kraan komt, is al grondig gezuiverd. Een filter thuis hoeft alleen de laatste restjes op te vangen, uit een paar liter per dag. Reken je met 5 tot 10 liter per dag, dan gaat er in een half jaar 900 tot 1.800 liter door je filter. Voor een waterbedrijf is dat niks.

De soorten waterfilters naast elkaar

Er bestaat niet zoiets als één waterfilter. De techniek bepaalt of een filter iets doet tegen PFAS, niet de vorm of de prijs.

Type Tegen PFAS Tegen bacteriën Onderhoud
Filterkan met losse korrels Nauwelijks, tenzij gecertificeerd voor PFAS Nee Patroon elke 4 weken
Geperst koolblok (kan, kraan of onder het aanrecht) Goed, vooral langere PFAS Nee, alleen in combinatie met een membraan Patroon op tijd vervangen
Zwaartekrachtfilter Hangt af van het filterelement Soms Steeds bijvullen, bak schoonhouden
Omgekeerde osmose Zeer goed Ja Meerdere filters en een membraan
Ultrafiltratie Nee, alleen samen met kool Ja Membraan af en toe reinigen

Filterkan met losse korrels

De bekende filterkan uit de supermarkt. Het water loopt snel door losse koolkorrels heen, dus er blijft weinig tijd over om stoffen af te vangen. Deze kannen zijn gemaakt voor kalk en de smaak van chloor. Er zijn inmiddels ook patronen met een PFAS-claim, maar check dan of die onafhankelijk getest is en voor welke PFAS precies.

Geperst koolblok

Hierbij is actieve kool onder hoge druk tot een compact blok geperst. Het water sijpelt er veel langzamer doorheen, waardoor er veel meer PFAS blijft hangen. Een koolblok zit in sommige kannen, in filters die je op de kraan draait en in filters onder het aanrecht. Hoe groter het blok, hoe langer het meegaat.

Zwaartekrachtfilter

Een grote bak op je aanrecht, waarin het water van boven naar beneden door een filterelement zakt. Hoe goed dat tegen PFAS werkt, hangt helemaal af van wat er in dat element zit. Ik heb er zelf jaren een gehad, en daar lees je hieronder meer over.

Omgekeerde osmose

Het zwaarste systeem, onder het aanrecht. Het water wordt door een heel fijn membraan geperst, en dat houdt vrijwel alle PFAS tegen. Nadelen: er verdwijnen ook mineralen als calcium en magnesium, bij de meeste systemen spoel je een deel van het water weg, en het is een flinke investering.

Ultrafiltratie

Dit woord zie je veel in reclames. Een ultrafiltratiemembraan houdt bacteriën, parasieten en microplastics tegen, maar de meeste PFAS-moleculen zijn daar te klein voor. Alleen ultrafiltratie is dus niet genoeg. Samen met een koolblok is het wel een goede combinatie: de kool vangt de chemische stoffen, het membraan de bacteriën.

Mijn filter onder de gootsteen

Ik heb zelf de AquaLogic Inline C-Ultra 10 inch gekocht (dit artikel is niet gesponsored). Dat is een filter dat je onder de gootsteen in de koudwaterleiding zet, vlak voor de kraan. Er zit een cilinder van actieve kool in, gecombineerd met ultrafiltratiemembranen. Het is dus precies de combinatie van kool en membraan die ik hierboven beschrijf. Er komt geen extra kraan bij: het water uit je gewone keukenkraan is meteen gefilterd.

waterfilter kraan gootsteen

Zelf installeren, ook als je niet handig bent

Ik ben echt niet handig, en ik kon hem zelf aansluiten. Het enige wat ik extra nodig had, was een stukje flexibele slang van een euro of vijf bij de bouwmarkt. Zo ging het:

  1. Draai het water dicht met het kraantje onder de gootsteen.
  2. Zoek uit welke slang het koude water naar je kraan brengt. Kijk hier goed, want de warme slang zit er vaak vlak naast.
  3. Maak die slang los bij het kraantje.
  4. Zet het nieuwe stukje slang tussen het kraantje en de ingang van het filter. Op het filter staat duidelijk aangegeven welke kant IN en welke kant OUT is.
  5. Sluit de oude slang, die naar je kraan loopt, aan op de uitgang van het filter.
  6. Zet het water weer open en ontlucht het filter met het knopje bovenop. Houd daarbij een doekje klaar.

Volgens de handleiding moet je de eerste 5 liter niet drinken. Ook handig om te weten: je hebt onder het filter ongeveer 10 centimeter ruimte nodig om het later open te kunnen draaien.

Omdat het filter alleen in de koudwaterleiding zit, gaat warm water er niet doorheen. Maar al het koude water uit je keukenkraan wel, dus ook het water waarmee je groente wast of een pan afspoelt.

Wat het kost

Het filter kost op dit moment €144,95. Een nieuw filterelement kost €72,50, of €145 voor drie stuks. Ik vervang het één keer per jaar, ook vanwege de hygiëne. De fabrikant noemt een gebruiksduur van 6 tot 12 maanden, afhankelijk van de waterkwaliteit. Drink je veel kraanwater en wil je zeker weten dat het filter niet vol raakt, dan kun je het ook om het halfjaar vervangen. Met een pakket van drie kost dat ongeveer €97 per jaar.

Reken je met 6 liter per dag aan drinken, koken en spoelen, dan kost gefilterd water je bij één element per jaar zo’n 3 cent per liter. Dat is nog altijd veel goedkoper dan flessenwater.

Hoe het bevalt

Ik ben er heel tevreden mee. Het water smaakt goed, en de straal is gewoon even hard als eerst. Wat ik vooral fijn vind, is het idee dat we nu minder PFAS en andere schadelijke stoffen binnenkrijgen, zonder dat we er iets voor hoeven te doen. Iedereen in huis drinkt gewoon water uit de kraan, en dat is meteen gefilterd.

Eén ding heb ik niet kunnen vinden. AquaLogic zegt dat het filter PFAS vermindert, maar een onafhankelijke PFAS-test of een certificaat voor dit model heb ik nergens gevonden. Ik heb gekozen op de techniek (een koolblok met ultrafiltratie, het type dat in de onderzoeken hierboven goed uitkomt) en op advies van iemand die ik op dit gebied vertrouw. Wil je hard bewijs voor precies het model dat je koopt, kijk dan naar filters met een certificaat zoals hieronder beschreven.

Waarom ik zelf geen zwaartekrachtfilter meer wil

Voor dit filter had ik een hele tijd een zwaartekrachtfilter op het aanrecht. Daar liep ik tegen twee dingen aan:

Het eerste: je moet er zelf aan denken om het gefilterde water te pakken. In de praktijk gebeurde dat lang niet altijd. Mijn kinderen pakten bijna altijd gewoon water uit de kraan, en ik zelf ook vaak. En je moet steeds bijvullen, anders is de bak leeg op het moment dat je dorst hebt.

Het tweede: in het huis waar ik nu woon, kreeg ik er algvorming in. In mijn vorige huis ging dat goed, maar hier had ik geen plek waar helemaal geen zon kwam. Zo’n bak neemt ook flink wat ruimte in op je aanrecht.

Met een filter in de leiding heb je daar allemaal geen last van. Het filter doet zijn werk in het donker onder de gootsteen, en je hoeft niets te veranderen aan hoe je water pakt.

Voor de duidelijkheid: er zijn verschillende goede zwaartekrachtfilters te koop. Dit artikel draait er niet om, dat ik deze niet aanraad. Alleen voor mijn situatie heb ik nu voor iets anders gekozen.

Waar je op let als je een PFAS-waterfilter koopt

De Consumentenbond waarschuwde in oktober 2026 voor verkopers die inspelen op de angst voor PFAS. Ze vonden honderden advertenties op Facebook, Instagram en Google, samen ruim 5 miljoen keer bekeken, met beloftes die niet kloppen. Kijk dus naar bewijs en niet naar de marketing. Deze punten helpen daarbij:

  • De techniek: een geperst koolblok of omgekeerde osmose. Losse korrels of alleen ultrafiltratie werken niet goed genoeg tegen PFAS.
  • Een onafhankelijk certificaat: bijvoorbeeld NSF/ANSI 53 of 58 met een duidelijke PFAS-claim, voor precies dat model. “Filtert schadelijke stoffen” of “zuivert water” zegt niets.
  • Welke PFAS er getest zijn: een claim voor alleen PFOA en PFOS is iets anders dan een claim voor een hele groep PFAS.
  • Wat het filter aan het eind nog doet: een mooie uitslag met een gloednieuw patroon zegt weinig. Vraag wat het filter doet vlak voordat je het moet vervangen.
  • De prijs van nieuwe patronen: die bepaalt wat het filter je over een paar jaar echt kost.
  • Of je het echt gaat gebruiken: een filter in de leiding werkt altijd. Bij een kan of bak moet je er zelf aan denken.

Onderhoud: vervang het patroon op tijd

Een filter is alleen zo goed als het patroon dat erin zit. Een vol koolblok vangt steeds minder op en kan stoffen die het eerder heeft opgevangen zelfs weer loslaten. Daarnaast kunnen er bacteriën groeien in een filter waar water in stilstaat. PWN wijst daar zelf ook op. Dat zijn meestal geen ziekmakers. Het kookadvies dat je weleens hoort, gaat over darmbacteriën zoals E. coli, en dat is iets anders. Toch is het niet fris, dus vervang je patroon op de datum die de fabrikant noemt, ook als het water nog prima smaakt. Bij mijn filter zit een datumsticker waar je opschrijft wanneer je hem in gebruik hebt genomen. Een herinnering in je agenda werkt ook.

Veelgestelde vragen over waterfilters en PFAS

Haalt een Brita-filterkan PFAS weg?

Een gewone filterkan met losse korrels is gemaakt voor kalk en chloor, en doet nauwelijks iets tegen PFAS. Brita verkoopt inmiddels ook patronen met een PFAS-claim. Kijk dan wel welke PFAS getest zijn en of dat onafhankelijk is gebeurd.

Heeft de Consumentenbond waterfilters getest?

Nee, de Consumentenbond heeft geen test van waterfilters tegen PFAS gedaan. Wel waarschuwden ze in oktober 2026 voor misleidende advertenties van waterfilterverkopers.

Helpt koken tegen PFAS?

Nee. PFAS verdwijnt niet door koken.

Is flessenwater beter dan gefilterd kraanwater?

Nee. In flessenwater zit vaak ook PFAS, en het is veel slechter voor het milieu door het plastic en het transport.

Hoe vaak moet je een waterfilter vervangen?

Dat verschilt per filter. Filterkannen vaak elke vier weken, filters onder het aanrecht meestal elk half jaar tot jaar. Houd je aan wat de fabrikant zegt, want een vol filter werkt slechter.

Wat kost een goed waterfilter voor thuis?

Dat loopt sterk uiteen. Een filterkan koop je voor een paar tientjes, voor een filter onder het aanrecht of omgekeerde osmose betaal je al snel een veelvoud. Reken ook altijd de vervangende patronen mee. Mijn filter kostte €144,95, en een nieuw element kost €72,50.

Dit artikel kan betaalde links en/of affiliate links bevatten, wij plaatsen alleen aanbevelingen waar wij zelf achter staan.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *