Nederlandse politici zijn aan het werk in een sweatshop (en teken de petitie)

In Den Haag heeft de Schone Kleren Campagne een heuse tijdelijke ‘sweatshop’ geopend. Dit is een tot naaiatelier omgebouwde zeecontainer waarin vrijwilligers ononderbroken doorwerken in dezelfde omstandigheden als naaiateliers in Bangladesh: hitte, geen drinkwater en streng management. Geen pretje dus, en helaas wel de realiteit van vele (jonge) vrouwen in Bangladesh.

Politici en bekende Nederlanders aan het werk

Ook enkele Nederlandse politici hebben als vrijwilliger meegedraaid, namelijk Agnes Jongerius (PvdA) en Anne-Marie Mineur (SP) en Kamerlid Kirsten van den Hul (PvdA). Ook andere bekende Nederlanders hebben meegedaan, zoals bijvoorbeeld Angela Groothuizen en Froukje Jansen.

Komt er eindelijk een wetgeving?

Het Europees Parlement nam vorige week een resolutie aan waarin zij de Europese Commissie oproept met een wetgevend voorstel te komen voor rapportageverplichting en transparantie van bedrijven in de textielsector. Er is in het Europees Parlement nu dus een ruime meerderheid voor wetgeving. In Nederland werd vorig jaar het convenant Duurzame Kleding en Textiel afgesloten. Schone Kleren Campagne tekenende het convenant niet, juist omdat het een te vrijwillig karakter heeft zonder concrete afspraken over vakbondsvrijheid en leefbaar loon.

Jongerius: “Deze actie is belangrijk, want kledingarbeiders in landen als Bangladesh verdienen onze steun. Consumentenbewustwording helpt om druk te zetten op de kledingmerken, maar eigenlijk zou het niet nodig moeten zijn. Kledingmerken zouden uit zichzelf verantwoord moeten produceren. Dit is helaas niet het geval. Rapportageverplichting is daarom nodig, precies waar het Europees Parlement dan ook voor pleit.”

Bij EcoGoodies zijn we benieuwd in hoeverre zo’n wetgeving gaat helpen. De schuldigen zijn in mijn ogen toch wel de bedrijven die daar de kleding laten maken. Zij dekken zich vervolgens in door te zeggen dat ze zich aan de wetgeving van dat land houden. Maar in de praktijk is dit meestal niet zo, want ze drukken de prijs zo omlaag dat de fabrieken wel in zulke omstandigheden moeten werken, om het voor die prijs te kunnen doen. En wanneer ze weigeren, zijn ze hun klant kwijt en vertrekt het bedrijf (een bekend kledingmerk dus) naar een van de vele andere fabrieken.

Het zijn de merken die om de lage prijzen vragen. Zodat ze meer winst kunnen maken.

Gelukkig komt hier steeds meer aandacht voor en dit soort acties als van Schone Kleren Campagne helpen daar super goed bij.

Teken de petitie voor meer transparratie over de fabrieken waar de kleding wordt gemaakt

In de sweatshop in Den Haag naaiden de politici stropdassen als fashion statement; hét kledingsymbool voor invloed en macht. Door de stropdas anders te dragen, bijvoorbeeld als strik of sjaal, en dit te delen op sociale media met #myfashionstatement en #hetkananders, geven deelnemers de boodschap af dat ook de kledingindustrie anders kan. Omstanders kunnen via een spel de condities in de sweatshop bepalen en een petitie ondertekenen waarin kledingmerken worden opgeroepen transparant te zijn over de fabrieken waar de kleding wordt gemaakt. http://schonekleren.nl/campagnes/wpf/wpf

Reageer