De kledingberg: hoe we zorgvuldiger met kleding zouden moeten omgaan

Wij mensen houden van nieuw. Een nieuw product, nieuwe kleding, een nieuw stukje techniek. Zo leuk, daar kun je van genieten. Maar het nieuwe is er snel vanaf en dan wil je weer wat nieuws. Dit is zeker het geval met kleding, dat ook onderhevig is aan modegrillen. Wat je vorig jaar droeg kan zeker deze winter niet meer! Maar we kopen steeds meer kleding en dat begint een probleem te worden. Een probleem dat we nog niet zo goed oplossen, blijkt wel uit het nieuws.

Wat te doen met kleding?

Dat het produceren van kleding en dan voornamelijk katoen, slecht is voor het milieu kon je al lezen in een eerder blog op deze website. Maar er wordt nog steeds elk jaar meer geproduceerd en ook steeds goedkoper. In Nederland kopen we blijkbaar per persoon 46 stuks kleding per jaar voor het lage bedrag van 16 euro per stuk. Maar onze kleding gaat niet lang mee (doordat het zo snel en goedkoop gemaakt wordt) en dus gooien we het, als het versleten of oud is, weg. Nu wordt er wel aardig wat gerecycled, zo’n 14 kilo kleding per persoon. Maar wat wordt daarmee gedaan?

We hebben in Nederland inmiddels een heuse textielafvalberg van 238 miljoen kilo

Recyclen?

Omdat de meeste kleding zo snel verslijt, blijkt recyclen vaak helemaal niet mogelijk. We hebben in Nederland inmiddels een heuse textielafvalberg van 238 miljoen kilo. Als bedrijven deze goedkope stoffen willen recyclen, valt de stof in zulke kleine stukjes uiteen dat er niets meer mee te doen is. Van textiel worden poetslappen en matrasvulling gemaakt, maar die markt is ook redelijk verzadigd. Uiteindelijk blijkt dat goedkope stoffen niet alleen bij het produceren problemen opleveren, maar ook dat er aan het einde van hun korte gebruiksperiode niets meer mee gedaan kan worden.

Verbranden?!

Ander nieuws dat treurig stemt is dat er blijkbaar bedrijven zijn die niet verder denken dan hun eigen gemak. Grote modemerken kwamen afgelopen jaar in het nieuws, toen bleek dat zij hun onverkochte kleding gewoon verbranden. Maar dit gebeurt niet alleen in het buitenland, ook in Nederland worden jaarlijks 1,2 miljoen nieuwe, ongedragen kledingstukken vernietigd in de shredder of de verbrandingsoven. Het nieuws deed veel stof opwaaien en er werden beloftes uitgesproken dit voortaan anders aan te pakken. Er zal meer gedoneerd en gerecycled worden. Het is toch belachelijk dat bedrijven dit niet zelf kunnen bedenken en prachtige, hoogwaardige stoffen maar gewoon vernietigen als het niet verkocht wordt.

Ook in Nederland worden jaarlijks 1,2 miljoen nieuwe, ongedragen kledingstukken vernietigd in de shredder of de verbrandingsoven

Een tweede leven voor kleding

Gelukkig wordt er aan producten steeds vaker een tweede (of derde) leven gegeven. Kringloopwinkels doen goede zaken en hier in het dorp hebben we zelfs een echte tweedehands kledingwinkel. In ons landje wordt 60% van de ingezamelde kleding direct opnieuw verkocht aan een tweede eigenaar. Maar dan is het dus wel van belang dat de kleding nog in goede staat is en niet van ellende uit elkaar valt.

Ook zijn er instellingen die kleding inzamelen via de huis- aan huis inzamelacties en de kledingcontainers die je langs de weg vindt. Uit informatie op het internet blijkt wel dat het merendeel van de stichtingen de kleding wel inzamelen, maar zij verkopen die dan door aan recycling bedrijven. De opbrengst hiervan gebruiken ze voor projecten in derde wereld landen. Slechts een klein deel van de kleding wordt naar arme landen gestuurd.

Je zou er treurig van worden, als je beseft hoeveel water, grondstoffen en menskracht er in kleding wordt gestopt en hoe kort het eigenlijk gedragen wordt. Het is echt tijd om zorgvuldiger om te gaan met onze kleding. Een kwaliteitsbroek of – blouse is inderdaad duurder in aanschaf. Maar als je bedenkt dat kleding een persoonlijk statement is en dat je niet met alle modegrillen mee hoeft te gaan, dan zul je daar ook jarenlang plezier van kunnen hebben.

Reageer