Boekreview: Ooit aten we dieren van Roanne van Voorst

In 2017 (twee jaar geleden dus) heeft een groep van 1500 wetenschappers uit 184 verschillende landen de bewoners van planeet aarde opgeroepen om veganistisch te gaan eten. Een plantaardig dieet kan namelijk de wereld redden.

Wil of kun je slechts één ding doen om alle doemscenario’s af te wenden, stop dan met het eten van vlees en zuivel, daar red je niet alleen levens, maar ook de planeet mee. Meer nog dan je zou doen als je nooit meer plaats neemt in een vliegtuig of auto, meer nog dan wanneer je geen nieuwe kleding meer zou kopen of geen plastic tasje meer aanneemt.

Maar waarom is het dan nu, twee jaar later, nog steeds ‘apart’ als je puur plantaardig eet? Hierop en op vele andere vragen geeft Roanne van Voorst antwoord in ‘Ooit aten we dieren’. Zo is een hele generatie babyboomers door middel van tv-spotjes met Joris Driepinter geïndoctrineerd met het idee dat melk drinken goed is voor je gezondheid. Die claim is nergens op gebaseerd. Sterker nog, het drinken van melk kan osteoporose en diabetes veroorzaken.

Maar waarom is het dan nu, twee jaar later, nog steeds ‘apart’ als je puur plantaardig eet?

Toch blijft bij veel mensen het idee bestaan dat het eten van vlees en zuivel ‘gezond’ zou zijn. De gemiddelde veganist moet dagelijks vragen beantwoorden over ‘hoe ze dan gezond blijven’ terwijl diverse studies al hebben uitgewezen dat de gemiddelde veganist gezonder is dan de gemiddelde carnist (persoon die met regelmaat vlees eet).

Bovendien, schrijft Van Voorst, zijn wij helemaal niet gemaakt om vlees te eten. Kijk maar naar je gebit. En je darmen kunnen rauw vlees ook helemaal niet verwerken. Onze voorouders waren dan ook helemaal geen vleeseters.

Tot zover de dingen die je als dierenliefhebber wìlde weten. ‘Ooit aten we dieren’ bevat ook informatie die je niet wìl, maar wel zou moeten weten: per dag worden er in Nederland 30 miljoen pasgeboren haantjes vermoord in de eieren-industrie. In 2018 werden er 16 miljoen varkens geslacht. Dat zijn er bijna net zo veel als het aantal menselijke inwoners van ons land.

Onze voorouders waren dan ook helemaal geen vleeseters.

Per dag laten 2 miljoen boerderijdieren het leven. En de manier waarop is lang niet zo ‘humaan’ en ‘diervriendelijk’ als de veehouderij je wil doen geloven.

‘Welke keus maakte jij, toen je wist op welk punt in de geschiedenis we waren beland, en met welke gevolgen voor de aarde, de dieren, de mensen in kwetsbare gebieden, en alle komende generaties?’, vraagt de auteur aan het einde van haar steengoede betoog voor een humanere en duurzame manier van leven (en eten).

3 reacties op “Boekreview: Ooit aten we dieren van Roanne van Voorst

  1. Pingback: Ooit aten we dieren | Kim in de pen blogt

  2. Christine zegt:

    Hi Kim, super mooi artikel, ik ben hier ook erg mee bezig! Het boek staat nog hoog op mijn verlanglijstje. Ik ben onderweg naar vegan, gelukkig wel al bijna 15 jaar vegetariër :-). Wel vroeg ik me nog één ding af – al heb ik het boek nog niet gelezen, dus misschien geeft de auteur daar wel de bron: Je stelt “Sterker nog, het drinken van melk kan osteoporose en diabetes veroorzaken.” Waar is dit op gebaseerd? Diabetes is voor de gezondheidszorg een enorm probleem, dus als deze relatie één-op-één duidelijk is zou dat wereldnieuws zijn. Ik denk echter dat het hier gaat om associatie onderzoek, hetgeen nog niet altijd causatie betekent (maar wel reden is tot zorg, natuurlijk). Ik hoor het graag van je! Of wellicht vind ik het terug in het boek.
    Gr, Christine

  3. Linda zegt:

    Omdat ik vanwege gezondheidsredenen dieetvoorschriften heb waarbij ik onder andere geen granen en peulvruchten eet (ook geen zoogdierproducten zoals vlees, zuivel, gelatine of collageen) is veganistisch voor mij niet te doen. In ieder geval niet zonder supplementen, en dan kies ik er bewust voor om alle noodzakelijke voedingsstoffen uit natuurlijke producten te halen. Carnitine kan ik hierdoor bijvoorbeeld niet binnenkrijgen tenzij ik af en toe gevogelte eet. En omdat ik geen supplement voor omega 3 EPA wil nemen eet ik ook af en toe vis. Veganistisch is niet voor iedereen een oplossing. Ik eet voornamelijk veganistisch, af en toe vegetarisch en soms gevogelte of vis.

    Daarnaast heb ik het boek “het geheime leven van bomen” van Peter Wohlleben gelezen, die daarin, onderbouwd door diverse wetenschappelijke onderzoeken, duidelijk maakt dat planten schreeuwen van pijn, dat planten in familiesystemen leven, voor elkaar zorgen, elkaar waarschuwen voor plagen, kortom bewust zijn. Als je het wel hebt over dierenleed, maar niet over plantenleed, vind ik dat te kort door de bocht. Dat we ze niet horen schreeuwen of dat ze minder knuffelig zijn, maakt voor mij niks uit.

    Vanuit duurzaamheid kies ik heel bewust wat ik wel of niet doe. Zoals maximaal 3 maaltijden per week gevogelte of vis en dan een kleine hoeveelheid. Biologische groenten, eieren en gevogelte, duurzaam gevangen vis. Daarnaast douche ik heel kort en meestal koud en was ik me vaker aan de wastafel met koud water (behalve bij het haren wassen). Ik heb dit jaar nog geen kleding gekocht, niet nieuw of tweedehands. Wel heb ik kleding geruild. De verwarming staat in de winter op 17 graden in huis. Ik heb geen vaatwasser, wasdroger of airco. Ik heb al jaren niet meer gevlogen. Ik maak mijn eigen tandpasta en gebruik enkel biologische verzorgingsproducten met zo min mogelijk ingrediënten en schoonmaakmiddelen die biologisch afbreekbaar zijn. Ik heb een regenton voor bewatering van mijn tuin. Mijn tuin staat vol met fruitbomen en struiken, groenten, kruiden en eetbare bloemen en wordt niet bemest door kunstmatige of dierlijke mest. Mijn kippen en loopeenden krijgen biologisch voer en eten uit de tuin of van groenafval. Ik ga regelmatig op de fiets naar mijn werk. En uitstapjes doe ik graag met het ov. Ik ben overgestapt naar een duurzame bank en kies voor een groene energieleverancier. Boeken ruil ik of koop ik veelal tweedehands. Mijn huis verduurzaam ik stukje bij beetje, zo heb ik het enkele glas vervangen door dubbelglas, zijn de platte daken geïsoleerd, is de CV ketel vervangen.

    Kan het nog beter? Zeker! Ik zou minder met de auto kunnen reizen, en lang niet al mijn aankopen zijn zo duurzaam als zou kunnen. Ik zou mijn spouwmuren nog kunnen isoleren en misschien dat zonnepanelen een optie zouden kunnen zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *